www.muien.nl

Een mui is een dieper gedeelte in een zandbank of op het strand of langs een strekdam min of meer dwars op de kust, waardoor het zeewater naar zee stroomt. De stroming noemen we een muistroom. De diepe ruimten tussen de zandbanken dus evenwijdig aan het strand, noemen we zwinnen of troggen. Omdat in de muien stromingen kunnen ontstaan die naar zee toe stromen komen jaarlijks veel zwemmers en baders in de problemen, soms met een fatale afloop.

Muien danken hun bestaan aan verschil in waterhoogte na de branding waardoor stromingen ontstaan terug naar zee. Ook het getijde speelt een rol.

Dus als je langs het strand loopt zijn de golven op de ene plek wat hoger dan op de andere plek. Dit verschil in golfhoogte zorgt voor een (kustlangs) verschil in waterhoogte. Deze extra waterhoogte noemen  de z.g. golfset-up, wie langs het strand loopt komt verschillen tegen in hoe "hoog" het water tegen de kust wordt opgeduwd. De zwaartekracht zorgt er vervolgens voor dat er langs het strand een stroming ontstaat van hoge setup naar lage setup. Het gebied van lage setup wordt dus ingeklemd door twee gebieden met hoge setup. Hier zullen dan twee stromingen samen komen. Het water dat daar aankomt moet ergens heen. Aan de ene kant bevindt zich het strand, dus dat gaat niet zo makkelijk. Aan de andere kant bevindt zich de open zee, dat gaat wel. Er ontstaat dus een zeewaartse stroming omdat het water "ergens heen moet".

Het water wat op deze plekken naar  naar zee stroomt zal het zand meenemen waardoor er  diepere plekken ontstaan. Deze diepere plekken noemen we  de muien.

Een mui is dus een plek waar het water naar zee stroomt. Deze stromingen noemen we de muistromingen, en kunnen gevaarlijk zijn voor zwemmers die hierin terecht komen. De mui kent enkele belangrijke gebieden dit zijn:

-  de langstroming;

- de nek;

- de kop.

De volgende afbeelding is afkomstig van Rijkswaterstaat. (RIKZ)

Als je op strand staat en in de mui kijkt kan de langstroming zowel vanuit de rechterkant als de linkerkant naar de mui toe stromen. De langstroming stroomt evenwijdig aan het strand (langs). Vaak is er maar 1 langstroming. Daar waar de beide stromen bij elkaar komen en over de bank gaan dit noemen we de nek van de mui. Als de stroom in dieper water komt in zee dan komen we in de kop van de mui terecht. Hier valt de stroming uit elkaar en buigt vaak af naar links of rechts afhankelijk van het tij.

Ook ontstaan muien bij strekdammen door de stroming evenwijdig aan de kust. Deze stroming wordt door de strekdammen zee in geduwd waardoor er langs de strekdam een sterke zeewaarts gerichte stroming ontstaat. Hierdoor ontstaan naast de dammen slijtgeulen wat ook muien zijn. Bij hogere golfslag bewegen de golven zich bij de ondieptes  van de dam langzamer dan in de diepere geul. Hierdoor buigen de golven af naar de dam. Tevens breken de golven al gedeeltelijk op de dam, waardoor de setup bij de dam uiteindelijk lager is. Beiden veroorzaken een muistroom.

Het water kan zowel naar als vanaf de zee  stromen maar zal meestal naar de zee stromen.

Muien komen in allerlei soorten voor. Het theoretische model van mooie gegroepeerde banken en onderbrekingen komt voor doch ook veel schuinere muien, dus niet loodrecht op de kust. Muien kunnen breed zijn, diep, ondiep, smal of een combinatie hiervan.

Bij laagwater kan men een mui makkelijk herkennen, daar waar de bank ophoudt zit mestal een mui, ook kan men zien waar het zand nat blijft bij laagwater (donkere gedeeltes), daar is het meestal dieper en zal er bij hoogwater mogelijk een muistroom kunnen ontstaan. Overal waar zich zandbanken vormen en waar golfslag is en/of tijverschillen zijn ontstaan muien. Overal waar strekdammen of andere obstakels die vanaf de kust zee in gaan gebouwd zijn, zijn aan weerszijden ook vaak muien aanwezig.

Copyright: www.muien.nl 2011 Kopieren: toestemming Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. vereist!